چاپ کتاب شعر رضا جمشیدی

مجموعه اشعار کردی رضا جمشیدی به نام «یی داوان هه ساره»در۶۵صفحه به چاپ رسید.این کتاب شامل۲۵شعر در قالبهاي غزل-مثنوی - دوبیتی و تلمیع می باشد.

چند شعر از اين مجموعه:

«كه‌موته‌ر»

 خووه‌زيا دو بال بياشتام جوور بال يه‌ي كه‌موته‌ر

باله‌و بگرديام تا خيال يه‌ي كه‌موته‌ر

وه‌ي ناوو ولات وشك و پر ته‌پ و تووزه بچيام

چيو پُيووشي جی بگرديام وه مال يه‌ي كه‌موته‌ر

ديري ئه‌راي تِكي ئاو مه‌لاقم وشك هه‌لايدِن

خُوه‌زيمه‌و ليوِ وشك و منال يه‌ي كه‌موته‌ر

ئِي ئاسمان گه‌ورا دي مه‌ل وه تي نه‌مه‌نيه

هه‌يرو  وه كي بپرسم هه‌وال يه‌ي كه‌موته‌ر

تووام وه ئِي زه‌مينه بِچم وه­ره‌و ئاسمان

خدا تو باليگ به‌پيم جور بال يه‌ي كه‌موته‌ر   

 *******

 «نازار ئاسمان كه‌و»

 تِرسِم دوواره بُيووده چه‌و،بيلا شه‌ويش بچوده خه‌و

نازار ئاسمان كه‌و،ئِمشه‌و  ئه‌راي چه چيدِنه‌و

ده‌ردِد وه گيان مانگ و خُوه‌ر،يه‌ي شه‌و نه‌چيدن بي خه‌وه‌ر

هه‌ر چي توواي وه بان سه‌ر،هه‌ر چي توواي وه بان چه‌و

مال تو هاله ئاسمان،ئه‌ولا تِره‌ك وه كه‌ش­كه‌شان

بيووشه خدا بيليده‌مان،وه‌و  ساي چه‌وه‌يلِ كالِده‌و

هه‌م پرشه پرشِ نُيْوورِده،له خُوه‌ر‌‌‌ شِنه‌فتم سُيْوورده

دنياپه‌شيو هيورده،چيو دل وه ليد هه‌ل كه‌نِمه‌و

تا له‌ي هه‌نازه تييه‌يده بان،خه‌وه‌ر ره‌سيده ئاسمان

مانگ و خُوه‌ر و هه‌ساره‌گان،چِن تا خُوه‌يان بِشارِنه‌و

سه‌ر گُل دار بايه‌مي،تو نه فه‌ره‌يد و نه‌يش كه‌مي

ئه‌زيزه خاسه‌گه‌ي خُوه‌مي،چُوه بود ئه‌گه‌ر بُوه‌يْده‌مه‌و

يه‌ي هه‌مكه گُل هاباوِشِد،يانه خدا دايه به‌شِد

قِسه‌يل خاس و خُوه‌شْ خُوه‌شِد،دوواره چِرچِگانه‌مه‌و

بيل شان بِيه‌م وه شانِ خُوه‌د،بيووشيدِن ئه‌و زووان خُوه‌د

وه گيانِ خُوه‌م وه گيانِ خُوه‌د،سِفره‌ي دلم وه لاد خه‌مه‌و

سيران سه‌ر سراو تِني،شيرينه‌گه‌ي په‌راو تِني

چه‌و كه‌وگه‌ي زه‌هاو تِني،ئه‌سْپه‌ن ئه‌راي بالاد كه‌مه‌و

هه‌نار خاوِن كاره‌گه‌م،ئه‌ي سه‌ولِ باوه ياره‌گه‌م

داوود كه‌و سواره‌گه‌م،نه‌ذريگ بياتياي خُوه‌زه‌و

به‌و ئي گُوله‌يله وا بِكه،وه‌هاري تِر وه پا بِكه

ئي خُوه‌ره جاوه‌جا بِكه،روژه‌و بكه تيه‌ريكه شه‌و

پر له خووسه‌يلِ كه‌و كَه‌وِم،وينه‌ي سيه‌يْلِكي شه‌وِم

دردد وه ناو هر دگ چه‌وِم،دی که­ی توایدن بایدنه­و

 **************

       «كه‌م به‌و،كه‌م بچو»

 

كه‌م به‌و،كه‌م بچو وه‌ي كُيْووچه‌مانه

كه‌م سه‌ر بشيوِن وه‌ي خُووار و بانه

ئاگر نايده‌سهو گيان ده‌روه‌چيل

خه‌رِگ نايده بانْ شانِ ده‌روه‌چه‌يل

هاتي داره‌گان وه رِيْ ده‌ر كِردي

هه‌ر چي ده‌روه‌چه ده‌سْ وه سه‌ر كردي

هه‌ر ماليگْ بِيه‌سه هزار چه‌و ئه‌راد

ئي هه‌مكه‌ي چه‌وه نه‌يرِن خه‌و ئه‌راد

هه‌فت شه‌و هه‌فت روژه كه‌س نه‌خه‌فتيه

شه‌و هه‌ساره‌يلي هه‌ل نه‌گرديه

داره‌يل وه خُوه‌شي شه‌يْوْ كه‌نه وه‌رِد

گه‌لا رِشِنن وه بانِ سه‌رِد

تو ناز نازار كام ده‌يشت و شاري

تو چه‌و كاله‌گه‌ي كامين ده‌واري

مانْگْ و مانْگه‌شه‌و هه‌ر دِگي خُوه‌دي

روشنايه‌گَه­ي زندگي خُوه‌دي

مِلوانك وه‌ مِل،پرشه پرشِ نُيْوور

نزيكِ نزيك،دُيْوورِ دُيْوورِ دُيْوور

ئه‌زيز خاس  خداي بانِ سه‌ر

كه‌وْكه چاخه‌گه‌ي قه‌ي كُيوه و كه‌مه‌ر

تو خُوه‌ري،تو مانگْ،تو هه‌ساره‌گان

تا نه‌مرديمْنه بنوره پيمان

تو خُو هه‌م باخي هه‌م خاوِن باخي

وه ناو ئي هه‌مكه هه‌ر تو وِجاخي

هه‌ر يه‌ي پِريْوْشه وه لامان بنيش

خُوه‌رِ تيژيگه وه سامان بنيش

په‌لِ گُلْوه‌نيد چه خُوِه‌شْ تيه‌يْد و چوود

چه‌وِ  ئه‌رمه‌نيد چه خُوه‌ش تيه‌يْد و چوود

وه‌ي وشكه ده‌يشته تو سه‌وزِ سه‌وزي

سيف و هه‌نار و بايه‌م و مه‌وزي

شه‌وْ وه‌ باوِشِد چه‌وي چوده خه‌و

روژ وه‌ لاي تِنه‌و روشِن بودِنه‌و

ئه‌وقه‌ره به‌رزيد هه‌ر ديار نييد

خوه‌زيا بزانم زه‌رينه‌ي كييد

كومه نُيْووره‌گه‌ي شه‌و روشِنه‌و كه‌ر

روشِن تِره‌كْ وه هزار و يه‌ي خُوه‌ر

تو را وه‌ خدا و ئي ئاسمانه

كه‌م به‌و وو بچو وه‌ي كُيْووْچه‌مانه