يك مثنوي از رضا جمشيدي

مه زانم ئه­و  سه­ر گُل نازه توني

شكوفه گان نرم و تازه توني

مه زانم ئه­ر چه­ويل تو بنورن

پروانه گان له  قه­ي گُليله تورن

واي له ده­س ناز تماشاي چه­ود

له خنجگه­ي بژانگ خه­مياي چه­ود

واي نيزانيد چه كه­يدن چه­ود

چه خلخله­يگ ها دل گيس كه­ود

ئه­و گه­نم ناو بهيشته تو بيد

حضرت ئايم دل خوه­ي دا وه پيد

تو بيده­سه جواو فاله­يل گشت

باس تنه له ناو ماله­يل گشت

دردد له بان سر تمام داره­يل

سه­وز تره­ك له سه­وزي وه­هاره­يل

بيلا چه­ود چه­رخ بخوه­ي وه لامان

بيلا گري ناز بكه­ي ارامان

بيلا چه­ود له وه­ر چه­ويلمان بو

سايه­ي چه­ود له ناو خه­ويلمان بو

يك مثنوي از رضا جمشيدي

يك مثنوي از رضا جمشيدي

جور گيا مه‌ي عشق پاك وساده كَم

دَس وه هر كاريگ ئَراي ئي چشته دَم

كيوچه‌گانِ هوز راسي ديونِمَو

مالگانِ پِر له ماسي ديونِمَو

مال مِن هاله نزيكاي خدا

يَي دو كيوچه مَنيَسه لاي خدا

بيلنَم تا گَر دلم دَم وا بكَي

يا بتوقي چيو كيه‌ني يا ها بكَي

مِن وه چَو خوه‌م ديمه آگر گردمه

من وه چَو خوه‌م ديمه گيان دَر كردمه

وه‌و بلوزه‌يل خوه‌مه مَس كردمه

روح خوه‌م تا آسمانه‌يل بردمه

مِن وه آگر نَي ژَنِم باور بكَن

گَرد آگر هَي خوه‌نم باور بكن

من تَميوره‌م خوه‌ي ژَنيدو و خوه‌ي خوه‌ني

مِن تَميوره‌م خوه‌ي خوه‌نيدو خوه‌ي ژَني

دون من ئي آگره يلِ سرده‌سه

سور من ئي جفت شش ناو نرده سه

دون من ها سيوك راس آسمان

ها جييه‌يل خاس خاس آسمان

من وَلِ هر پَلوه‌چيگا هال كَم

من ئراي هر چي هساره‌س مال كَم

بيلنم تا گر دَمم دل وا بكي

يا بتوقي جور كيه‌ني يا ها بكي

من الان هم هامه زيو هم آسمان

من الان هم هامه خوار هم هامه بان

من تماشاي زه­يو بكَه­م هلپركه كَه­ي

پر له سازم پر له تارم پر له نَي

من تماشاي چَم بكم هَلگيژيه‌ي

پر له هايم پر له هویم پر له هه­ی

من تماشاي خُوه‌ر بكم هَلتيوچيه‌ي

پر له شورم پر له له جامم پر له مه­ی

من تمام آسمان ها له دَسم

من وه يَي نورستن كاليگ مَسِم

كيوچگان هوز راسي هاينه كو

حوضگان پر له ماسي هاينه كو

جور گيا وه شون عشق ساده بيم

جور گيا كيوچه وه كيوچه بيوده جيم