غزلی  از رضا جمشیدی

 برای علی

نه ديده‌سه‌م نه ناسيه‌م نه هايمنه يه‌ي زه‌مان  ئه‌لي

ناو تِنه تا قسيه كه‌م ها له سه‌رِ زووان  ئه‌لي

ئيوشن ئه‌گه‌ر  دوكوت  شه‌وار تماشاي ئاسمان بكه‌ي

وه چووار په‌لا مينه‌ي تو كه‌ن چه‌و هه‌ساره‌گان  ئه‌لي

باوه‌ر بكه يه‌تيمه‌گان وه‌ي هاله چه‌ويان چوده خه‌و

كه نيمه شه‌و نه‌زر خدا باريده ماليان  ئه‌لي

رخِم نيه‌چو وه دوزه‌خ و بلوزه‌ي ئاگره‌يله‌گه‌ي

چيونكه ده‌س شه‌فائه‌تي كيشيده گيانمان ئه‌لي

هه‌ر سه‌ي ئه‌راي يه‌ي قردگيش هاتيده‌سه بان زه‌مين

وه‌لي يه زانيمن جييِد ها ناو ئاسمان ئه‌لي

كه‌موته‌ره‌يل ناو نه‌جه‌ف زانن چه‌ني په‌لپد گِرِم

تو را وه گيان فاتمه‌د وه هيور نه‌وه‌يده‌مان ئه‌لي