شعر کردی جنوب

 شعر تازه ای از رضا جمشیدی

وه گه‌رد مشتي ژانه‌و هه‌م هاتنو خه‌نستِن

هه‌ر چيگه دار سه‌وزه شكانن و خه‌نستِن

منسْتِنه كه‌لاوه‌يگ وه ناو ديه‌كه ي خراويگ

ماله‌يل به‌رز ئيمه رمانن و خه‌نستِن

تا ديوْنيان وه ماليگ تريْوْسكه‌ي ئاگري تي

هه ر چيگْ بريقه دادِن كُشانن و خه‌نستِن

ريوْ نانه هه‌ر چي وه‌رده گه‌نِم گه‌نِم هه ل كه نين

تُيوه‌م نه‌هات وه جايان وه شانن و خه‌نستِن

دي داشتيا خاسه‌و بيْوْن ئه‌و زه‌خم كونه‌گانه

 هاتن و هه‌ر چي زه‌خمه كُلانن و خه‌نستِن

ئه‌را يه‌كِ نه‌ميني ئاگرْ وه ناوِ كوواني

هه‌ر چيگِ چيلگه‌يله سزانن و خه‌نستِن

ئه را يه‌كِ بزانن چه ها دله‌يل ئيمه

دل و ده‌ريْوْن گشتي چه‌كانن و خه‌نستِن

كليل قُرس گه‌ورايگْ وه بان ده‌روه‌چه‌يل دان