«نازار ئاسمان كه‌و» 

*رضا جمشيدي

 تِرسِم دوواره بُيووده چه‌و،بيلا شه‌ويش بچوده خه‌و

نازار ئاسمان كه‌و،ئِمشه‌و  ئه‌راي چه چيدِنه‌و

ده‌ردِد وه گيان مانگ و خُوه‌ر،يه‌ي شه‌و نه‌چيدن بي خه‌وه‌ر

هه‌ر چي توواي وه بان سه‌ر،هه‌ر چي توواي وه بان چه‌و

مال تو هاله ئاسمان،ئه‌ولا تِره‌ك وه كه‌ش­كه‌شان

بيووشه خدا بيليده‌مان،وه‌و  ساي چه‌وه‌يلِ كالِده‌و

هه‌م پرشه پرشِ نُيْوورِده،له خُوه‌ر‌‌‌ شِنه‌فتم سُيْوورده

دنياپه‌شيو هيورده،چيو دل وه ليد هه‌ل كه‌نِمه‌و

تا له‌ي هه‌نازه تييه‌يده بان،خه‌وه‌ر ره‌سيده ئاسمان

مانگ و خُوه‌ر و هه‌ساره‌گان،چِن تا خُوه‌يان بِشارِنه‌و

سه‌ر گُل دار بايه‌مي،تو نه فه‌ره‌يد و نه‌يش كه‌مي

ئه‌زيزه خاسه‌گه‌ي خُوه‌مي،چُوه بود ئه‌گه‌ر بُوه‌يْده‌مه‌و

يه‌ي هه‌مكه گُل هاباوِشِد،يانه خدا دايه به‌شِد

قِسه‌يل خاس و خُوه‌شْ خُوه‌شِد،دوواره چِرچِگانه‌مه‌و

بيل شان بِيه‌م وه شانِ خُوه‌د،بيووشيدِن ئه‌و زووان خُوه‌د

وه گيانِ خُوه‌م وه گيانِ خُوه‌د،سِفره‌ي دلم وه لاد خه‌مه‌و

سيران سه‌ر سراو تِني،شيرينه‌گه‌ي په‌راو تِني

چه‌و كه‌وگه‌ي زه‌هاو تِني،ئه‌سْپه‌ن ئه‌راي بالاد كه‌مه‌و

هه‌نار خاوِن كاره‌گه‌م،ئه‌ي سه‌ولِ باوه ياره‌گه‌م

داوود كه‌و سواره‌گه‌م،نه‌ذريگ بياتياي خُوه‌زه‌و

به‌و ئي گُوله‌يله وا بِكه،وه‌هاري تِر وه پا بِكه

ئي خُوه‌ره جاوه‌جا بِكه،روژه‌و بكه تيه‌ريكه شه‌و

پر له خووسه‌يلِ كه‌و كَه‌وِم،وينه‌ي سيه‌يْلِكي شه‌وِم

دردد وه ناو هر دگ چه‌وِم،دی که­ی توایدن بایدنه­و