غزل لکی از بابک درویشی

غزل لکی از بابک درویشی 

۱- وي ملك   سرد  چووله  ته نيام  و كه تيه بارم

ماله ل كلك  وه گووشن تا نه شنه ون هه وارم

۲- بربر خوسه و په ژاره  كوو بينه شه و نشينيم

خه م  سر نياسه  شانم  تا  گيان  بني  شه وارم

۳- دس   نانه جيم   كولانور   زخم  زوينه  سينه م

خواي خوسه كرده ساريژ ئه چاره چيو ده وارم

۴- پاكوو  خه مانه  جرگم  دلگيره   سال   و مانگم

تا  بيمه   هه ر   يه   ديمه   زلماته   رووزگارم

۵- شه و بي هاساره رشمه و  خوه ر ماسياي سر ئاسووم

تك   بيمه   كو  خه  ماناو  ئه  ته م  دلا بووارم

۶- چيو  جار ئومر ئه سرچي ئاگر چي ئه ر  ئوميدم

هه ر  پايزه  بختم  ئي  دل گوم  كردمه   وه هارم

 

ترجمه: ۱- در اين سرزمين بي روح و خالي از سكنه تنها هستم و بارم از مركب افتاده است*خانه ها نيز انگشتشان را در گوش فرو برده اند تا صدايم را نشنوند.۲- گروه گروه غم و اندوه براي شب نشيني بر گرد من حلقه زده اند* غم سرش را بر شانه ام نهاده است تا شبم جان بسپارد و روز از راه برسد. ۳- دست نانجيب زخم هاي كهنه ي سينه ام را تازه كرد و به جاي مرهم نمك غصه بر آن نهاد. ۴- جگرم محل پيكوبي و رقص غم ها و ماه و سالم نيز دلگير است * تا جايي كه در حافظه دارم هميشه اينگونه بوده ام و رزگارم تيره و تار است. ۵- شبم خالي از ستاره و سياه است و آفتابم بر افق منجمد شده است * بايد به كوه غم ها تكيه بدهم و با ابر سياه دلم  ببارم. ۶- مانند كشتزاري كه كشتش را برداشت كرده اند و سپس آنرا به آتش كشيده اند ، اميدم به آتش كشيده شد * اي دل ! همواره بخت من پاييزي است و بهارم را گم كرده ام .    

 

غزلی از سمیه مهری-ایلام

غزلی از سمیه مهری-ایلام

 

خێاڵێ ها ژێر سه رێ.......

له ژێر ساێ بڵێن شه و ، له باوش گڕان ته و

خێاڵێ ها له ژێر سه ر ، چه میلێ هانه فکر خه و

 

نه جۊله ێ له ئه نامێ هه س ، نه له رزێ ها له گیان ده س

نه چرچێ ها له گیان دڵ ، نه چه رخێ ها له نام چه و

 

شنه فتمه س یه شائره ، هه ناسێ جور ئاﮜره

یه هاتڴه زنه ی بکه ێ ، جما چه ئه ڵپلانه ێه و

 

خێاڵێ ها ژێر سه رێ ، شێرێگه ها له ده فته رێ

له بان بێت ئاخرێ ، ولات ئه و ڕه سانڴه و...

 

وڵاتێ جه نڴ که ن له سه رێ ، چه کردﮜه وێ له وه رێ

نێه ن وره ق له ده فته رێ ، قسه ێ دڵێ بشارنه و

 

که وه و بۊه تک قڵه م ، خه ت قڵه م له ڕه نڴ  چه م

له هه ر په ڕه ێ چه م که وێ ، وره ق بۊه وه لانه که و

 

قسه ێ له ئاڵه م ئه و ده ره ، ئێ شێرێه شه ڕ ئه و نه ره

ده م زڕه قسیه ئه و که ره ، خودا چه بڵخه ناﮜه سه و

 

ئێ شێره ده م گرتڴه سه و، قسه ێ دڵێ کردﮜه سه و

ئاخرێ ناوردﮜه سه و ، له ژێر  ساێ بڵێن شه و.......

یک مثنوی از رضا جمشیدی

یک مثنوی از رضا جمشیدی

 

دلم گریاس له ئی دونیای خراوه

وه ئی دونیای سراو پر ئه زاوه

وه ئی هه مکه ی  خه م و داخ و په ژاره

وه ئی هه مکه ی ئه زاو بی شماره

چه دونیای بیوچگ و تنگ و گه نیگه

چه ده وره ی ئایه مه یل سه د ره نگیگه

چه دونیایگه پری ئاگر پری ژان

پری له ئه زره ته یل کال بی گیان

پری له خوه زیه وه یل بیوچگ و سه رد

پری تامازروه یل قرمز و زه رد

چه دونیایگه بریگ ولسی بریگ سیر

بریگ خاسن بریگ دلگیر دلگیر

بریگ هه ر وه منالی داخ دیونن

بریگ هه ر وه منالی کاخ سینن

چه دونیایگه ته قه ی تیر و تفنگ تی

ده نگ نیوزه ی که ل و قیره ی په له نگ تی

ده نگ پوقه ی گوله یل پر له قینه

ده نگ شینه وه جی جی ئی زه مینه

چمان بو گاز چه و کور که ر تیه یدن

چمانی هه ر مناله و تاسیه یدن

چه دونیایگه پری قه یران قه یران

چه دونیایگه بیه سه ویران ویران

چه دونیایگه پری شار هه له بچه س

وه جای ئازادی ده س گشتی که له بچه س

چه دونیایگه هیروشیما دیه چه و

چه دونیایگه که وجدانه یلی ها خه و

دلم گیریاس وه ئه سر ها ناو چه وه یلم

شه وه یل مرده زمایگ ها ناو خه وه یلم

دو ته ور تیژ و قه یو ها بان شانی

توایدن داره گان بوری چمانی

تیوه نیمن راهه ت و بی خه م بنیشیم

زه مینیگ سه وز سه وز سه وز بکیشیم

تیوه نیمن ئاو بکه یمه و پای خوه شیمان

تیوه نیم ئاگر بنه یمنه و بی که سیمان

تیوه نیم هه ر چی خوسه یله پا ولا که یم

تیوه نیمن ده روه چه یل تازه وا که یم

به ره فتاوه یل وه ره و خاسی بکاریم

تیوه نیم ریشه ی په ژاره یلیش دراریم

--

چه دونیایگه چه نی ئه زره ت دیریمن

چه نی وه تای دله و هه ر نیه خه نیمن

چه دونیایگه چه دونیای سه د ره نگیگه

چه دونیایگه چه دونیای دل ته نگیگه